Rozród

Salamandra czarna rodzi młode już przeobrażone, z pominięciem charakterystycznego dla płazów stadium larwalnego, rozwijającego się w wodzie. Długość trwania ciąży zależy od wysokości stanowiska nad poziomem morza. Młode w chwili narodzin mierzą około 4 cm długości i przypominają osobniki dorosłe. Są od razu samodzielne.

Występowanie

Obszary alpejskie i łańcuchów górskich przylegających, w byłej zachodniej Jugosławii i Albanii. Zasiąg na zachodzie dochodzi aż do francuskiej części Jury. Centrum rozprzestrzenienia znajduję się w Alpach Włoskich, Szwajcarskich, Austriackich, i Bawarskich.

Pożywienie

Salamandra czarna poluje na chrząszcze, ślimaki, skąposzczety i inne drobne bezkręgowce. Salamndra czarna poluje zazwyczaj nocą. Na skutek niskiej temperatury otoczenia jej przemiana materii jest wolna, więc potrafi się obyć długo bez pokarmu.

Wygląd

W przeciwieństwie do salamandry plamistej, salamandra czarna jest opalizująco, jednolicie czarno ubarwiona. Zdarzają się osobniki ciemnobrunatne. Boki salamandry czarnej pokryte są fałdami. Wyraźnie zaznaczone są gruczoły przyuszne. Kończyny silne, przednie czteropalczaste, tylne pięciopalczaste. Porusza się wolno, w biegu podnosi ciało ponad powierzchnie gruntu. Osobniki dorosłe przypominają wyglądem młodociane. Salamandra czarna może mieć do 16 cm, lecz zwykle ma od 10 do 13 cm. Samce są znacznie mniejsze od samic.

Salamandra czarna

Salamandra czarna (Salamandra atra) – gatunek płaza ogoniastego z rodziny salamandrowatych.

Zobacz też

• zmiennocieplność

Środowisko

Miejscami spotykana już na wysokości 400 m n.p.m., jednak strefa odpowiednia dla tego gatunku to 800-3000 m n.p.m., w zależności od klimatu. Na zimnych stokach północnych salamandra czarna występuje znacznie niżej niż na stokach południowych. Zasięg jej występowania sięga więc ponad górną granicę lasu, do pięter: subalpejskiego (kosodrzewiny), alpejskiego (hal), a nawet piętra turni; nie pokrywa się z zasięgiem silniejszej salamandry plamistej. Przebywa w kryjówkach wilgotnych, zacienionych takich jak np. zarośla kosodrzewiny, pokryte ziołoroślami i kamieniami stoki, załomy skalne czy wąwozy.

Tryb życia

Salamandra czarna jest najbardziej ruchliwa nocą, jednak podczas okresu godowego lub deszczowej pogody są często aktywne także w ciągu dnia. We wrześniu i październiku salamandry czarne ciągną do kryjówek zimowych, które opuszczają na przełomie marca i kwietnia. Zimowymi kryjówkami najczęściej są naturalne zagłębienia w ziemi, nory gryzoni, szczeliny skalne i zwalone pnie drzew.