W Polsce granodioryty występują na Śląsku (tzw. sjenity niemczańskie, masyw kłodzko-złotostocki, masyw kudowski).

Bibliografia

• W. Ryka i A. Maliszewska. Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1982. ISBN 83-220-0150-9

Zobacz też

• Faktura Sjenitu Kośmin.
  
• Zakłady kruszenia GRANODIORYTU w Polsce w Lublinie.

W skład granodiorytu jako podstawowe minerały wchodzą kwarc, plagioklazy i biotyt oraz mniejszych ilościach ortoklaz, muskowit, amfibole, apatyt. Epizodycznie występują cyrkon, tytanit, rutyl, piroksen, granat, magnetyt, rudy miedzi.

Granodioryt

Granodioryt to kwaśna skała magmowa typu głębinowego o strukturze drobnokrystalicznej lub średniokrystalicznej i barwie szarej. Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF granodioryt zajmuje pole 4.

W Polsce eksploatowany jest w kopalni "Kośmin" jako "Sjenit Kośmin". Tak zwane `granity' z wielkich kamieniołomów w Strzegomiu i Strzelinie pod względem petrograficznym bliższe są granodiorytom niż prawdziwym granitom.

Granity tatrzańskiego trzonu krystalicznego w rzeczywistości nie są prawdziwymi granitami lecz granodiorytami. Zawierają bowiem zamiast skalenia potasowego (ortoklazu) skalenie wapniowe (plagioklazy). Jedynie w strefie brzeżnej masywu krystalicznego, na Koszystej i na Małym Kościelcu spotkać można prawdziwe granity. Ich różowa barwa związana jest z obecnością dużych kryształów ortoklazu. Wiele masywów krystalicznych w obrębie Alp Centralnych (np. Bernina, Bergell, Rieserferner) określanych jako `granitowe' zbudowanych jest w rzeczywistości z granodiorytów. Z prawdziwych granitów zbudowany jest natomiast masyw Mont Blanc.

Granodioryt jest używany jako kamień dekoracyjny.