Posiada natomiast jądrze
Antyklina posiada w swoim jądrze utwory starsze, natomiast synklina posiada w swoim jądrze utwory młodsze. Wewnętrzna część fałdu to jądro fałdu.
Fałd
Fałd – to ciągła deformacja tektoniczna polegająca na wygięciu plastycznym warstw skalnych bez przerwania ich ciągłości, powstała na skutek fałdowania.
Prosty, normalny, symetryczny fałd należy do rzadkości.
Fałd składa się z dwu zasadniczych części: części wypukłej (antykliny) i części wklęsłej (synkliny, łęku). Części pośrednie pomiędzy łękiem a siodłem nazywają się skrzydłami fałdu.
Klasyfikacje fałdów
Klasyfikacja geometryczno-kinematyczna
Uwzględnia położenie skrzydeł względem powierzchni osiowej:
- fałdy stojące – fałdy zbudowane normalnie i symetrycznie o skrzydłach zapadających się pod prawie takim samym kątem w przeciwnych kierunkach na zewnątrz. Fałdy stojące są niesymetryczne, gdy kąty upadu skrzydeł są różne.
- fałdy pochylone – fałdy o jednokierunkowym upadzie obu skrzydeł pod kątem 90-60°.
- fałdy obalone – fałdy o jednokierunkowym upadzie obu skrzydeł pod kątem 60-30°.
- fałdy leżące – fałdy przy upadzie skrzydeł mniejszym niż 30°.
- fałdy przewalone
Klasyfikacja ze względu na symetrię fałdu
- symetryczne – fałd, gdzie płaszczyzna osiowa dzieli fałd na dwie równe części, tzn. gdy kąt upadu na obie strony jest mniej więcej jednakowy.
- asymetryczne – są znaczne różnice upadu obu skrzydeł.
Klasyfikacja ze względu na położenie osi fałdu
- fałdy pionowe
- fałdy poziome
- fałdy pochylone
Klasyfikacja ze względu na rozmieszczenie w planie
Klasyfikacja ze względu na stosunek promienia fałdu do wysokości fałdu
- fałdy szerokopromienne
- fałdy średnopromienne
- fałdy wąskopromienne
Klasyfikacja geometryczno-morfologiczna
- fałdy zygzakowate
- fałdy hiperboliczne
- fałdy paraboliczne
- fałdy skrzynkowe
- fałdy półkoliste
- fałdy grzebieniowate
- fałdy wachlarzykowate
Klasyfikacja ze względu na kąt pomiędzy skrzydłami
- fałdy normalne (kąt jest większy niż zero)
- fałdy izoklinalne (kąt jest równy zeru)
- fałdy wachlarzowe (kąt jest mniejszy od zera)
Klasyfikacja strukturalna
- fałdy koncentryczne
- fałdy symilarne
- fałdy dysharmonijne
Genetyczna klasyfikacja fałdów
Elementy fałdu
- przegub - odcinek warstwy fałdowanej, w obrębie którego zachodzi najszybsze wygięcie
- oś fałdu - prosta, przez której przemieszczenie w przestrzeni może być utworzona powierzchnia fałdu
- kąt nachylenia - kąt między osią fałdu a płaszczyzną poziomą
- powierzchnia osiowa fałdu - powierzchnia łącząca osie fałdu
- promień fałdu - odległość między promieniami osiowymi antykliny i synkliny tworzących fałd
Wielkość fałdów
Fałdy mają najrozmaitszą wielkość. Największe, wielokilometrowe fałdy wyznacza się na podstawie mapy geologicznej. Kilkusetmetrowe fałdy można obserwować w wysokich górach, na zdjęciach lotniczych. Fałdy kilkudziesięciometrowe widać w naturalnych lub sztucznych odsłonięciach, np w kamieniołomach. W skali próbki możemy oglądać fałdy i fałdki kilku-kilkunastocentymetrowe, do milimetrowych. W płytce cienkiej obserwowanej pod mikroskopem opisywane są mikrofałdy wielkości ułamka milimetra.