Pasmo to ciągnie się z zachodu na wschód na przestrzeni około 70 km. Zbudowane jest ze skał osadowych, głównie wapieni. Cechują się rzeźbą krasową, w wyższych partiach występują liczne formy polodowcowe. W Alpach Lechtalskich ma swoje źródła wiele krótkich dopływów Lechu i Innu. Obszar jest w większości zalesiony. Dobrze rozwinięte są turystyka i narciarstwo. Główne ośrodki: Sankt Anton, Zürs, Imst i Landeck.

Bibliografia

• Alpy Lechtalskie

Alpy Lechtalskie

Alpy Lechtalskie (niem. Lechtaler Alpen) – pasmo górskie, część Północnych Alp Wapiennych. Leży w Austrii, w krajach związkowych Vorarlberg i Tyrol, między dolinami górnego Lechu i Innu. Najwyższym szczytem jest Parseierspitze, który osiąga 3036 m.

• Parseierspitze (3036 m),
• Dawinkopf (2970 m),
• Südlicher Schwarzer Kopf (2949 m),
• Gatschkopf (2947 m),
• Bocksgartenspitze (2939 m),
• Holzgauer Wetterspitze (2898 m),
• Oberer Bocksgartenkopf (2888 m),
• Vorderseespitze (2888 m),
• Freispitze (2887 m),
• Eisenspitze (2859 m),
• Feuerspitze (2851 m),
• Große Schlenkerspitze (2831 m),
• Valluga (2808 m),
• Muttekopf (2777 m),
• Stanskogel (2757 m),
• Leiterspitze (2752 m),
• Roggspitze (2747 m),
• Dremelspitze (2741 m).

Schroniska:

Alpy Lechtalskie graniczą z: Alpami Algawskimi na północy, Alpami Ammergawskimi na północnym wschodzie, Wettersteingebirge na wschodzie, Alpami Ötztalskimi na południowym wschodzie, Masywem Samnaun na południu, Ferwall na południowym zachodzie oraz z Lechquellengebirge na zachodzie.

Najwyższe szczyty: